| تبليغات | X |
>
«๑۩۞۩๑» بانـوي بــاران«๑۩۞۩๑» |
|
taghvim
archive
Time
logodoni
خبر نامه
Search
tarah (¯`v´¯)-» بانـــوي بـــاران«-(¯`v´¯): با تشکر از
|
|
حس حس رها... رهای رها.... چقدر زیباست این موسیقی.... روزها می آیند از پس هم و کسی نیست نگهدارد گذر تند زمان را گردش تند زمین را و کسی نیست بازپس دهد لحظه ای را که به غم به حسرت گذراندی می آیند و میروند شاد باشی یا نه... چه رها باشی چه اسیر... امروز، همان فردا بود دیروز تو را... امروز تا چه حد بیشتر دوست داشتن را حس کردی؟ تا چه حد بیشتر بخشیدی؟ امروز به چند کودک خندیدی؟ چند گل بوییدی؟ چند سطر خواندی؟ چند سطر عمل کردی؟ مادرت باز دست تنها بود و تو غرق در خود بودی تنها سلامی و آنگاه لقمه نانی و شبت بخیر مادر و دیگر هیچ! هیچ پرسیدی " مادر امروز چه سان بود روزگارت؟ " هیچ در چشمان مشتاقش عشق کاشتی؟ چند وقت است که دستانش را نبوییدی؟ نبوسیدی؟ و پدر... حسرت یک شب خلوت با تو... حسرت اینکه بیایی و شبی فالی از حافظ بگیری... .... چند وقت است خدا را از ته قلب نخواندی؟ چند وقت است دانه دانه داده هایش را برای خودت نشمردی؟ تو چه کردی؟ او چه داده؟ او چه کرده؟... تو چه دادی؟ روزها می آیند از پس هم و کسی نیست نگهدارد گذر تند زمان را گردش تند زمین را... باز هم می گویی " باشد فردا " ؟ باز هم غافل از اینکه امروز همان فردا بود دیروز تو را...؟ فردا نه... همین حالا... همین حالا... همین حالا... .... کاشتم... همین امروز دو گل کاشتم... یکی بر چشمان مادر یکی بر لبهای آن دختر کوچک... با آن لباس صورتی دست در دستان مادر او شاد بود... فارغ از دنیا... و من... خندیدم... و او... خندید مثل یک پروانه، زیبا.... و من... زندگی را چشیدم... شیرین بود حتی شیرین تر از رویا... پرسیدم : زیبا یی چیست؟ نوشته شده توسط ___XXX___ تاريخ چهارشنبه بیست و پنجم مرداد 1385 و ساعت 0:59 قبل از ظهر |+|
|
|
Menu
وبلاگ من
about me
تقدیم به:
my yahoo
counter |
